Κείμενο – φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Γαϊτανάκη

Στη δυτική Σερβία, σε απόσταση τριών ωρών περίπου από το Βελιγράδι, βρίσκεται το σπίτι στον ποταμό Δρίνο. Στην αρχική του μορφή κατασκευάστηκε το 1968 από μία παρέα εφήβων κολυμβητών, οι οποίοι αντιμετώπισαν μεγάλη δυσκολία στην προσπάθειά τους να ξαποστάσουν στον μεγάλο βράχο που βρίσκεται σχεδόν στη μέση του ποταμού και σήμερα αποτελεί το φυσικό σύνορο μεταξύ της Σερβίας και της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.
Ανέλαβαν δράση λοιπόν και κατασκεύασαν, με ξύλα που κατέβαζε το ποτάμι, ένα αυτοσχέδιο καταφύγιο για τους ντόπιους κολυμβητές, αλλά και τη νεολαία της περιοχής, η οποία αγκάλιασε αμέσως το όλο εγχείρημα. Από τότε το σπίτι δέχθηκε πολλές ανακατασκευές και βελτιώσεις έως ότου καταλήξει στη σημερινή του μορφή, αφού κατά τη διάρκεια του χειμώνα τα ορμητικά νερά είτε το κατέστρεφαν, είτε το ταξίδευαν χιλιόμετρα μακριά.

Η ιστορία του έγινε παγκοσμίως γνωστή, όταν μία φωτογραφία του επιλέχθηκε και έγινε εξώφυλλο στο National Geographic. Από τότε αναδείχθηκε σε τοπόσημο που αποτελεί πόλο έλξης για τους επισκέπτες της περιοχής. Ένας ζωντανός καμβάς που, για κάποιους, αποπνέει ρομαντισμό και ηρεμία ενώ για άλλους αποτελεί ένα σύμβολο της ομαλής συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση. Το γεγονός είναι ότι ένα εφηβικό όνειρο, ένα νεανικό πείσμα και μία φωτογραφία ταξίδεψαν την συγκεκριμένη τοποθεσία σε ολόκληρο τον κόσμο.