Κείμενο – φωτογραφίες: Omorfa Taxidia

Στα Αλάτσατα, ένας γραφικός οικισμός στα παράλια της Μικράς Ασίας, πολύ κοντά στη Σμύρνη, η τουριστική περίοδος έχει ξεκινήσει. Αν και χθες το απόγευμα οι περισσότεροι από τους τουρίστες που έκαναν την τη βόλτα τους στα σοκάκια του χωριού ήταν Τούρκοι, το βράδυ πλημμυρίζει από ξένους που μένουν στα κοντινά μεγάλα παραθαλάσσια ξενοδοχεία. Πηγαίνουν εκεί για τουριστικό shopping, καφέ, φαγητό και διασκέδαση, στα δεκάδες μαγαζιά που βρίσκονται κατά μήκος του κεντρικού πεζόδρομου και στα κάθετα στενά.
Κάποιοι αποκαλούν τα Αλάτσατα ως τη Μύκονο της Τουρκίας λόγω της παρόμοιας αισθητικής και της έντονης διασκέδασης. Σίγουρα είναι μία τις πιο τρέντι περιοχές στα τουρκικά παράλια. Και να φανταστεί κανείς ότι πριν μερικές δεκαετίες ήταν ένα ασήμαντο παραθαλάσσιο χωριό περικυκλωμένο από βάλτους.
Η ιστορία του χωριού ξεκινά από τα μέσα του 17ου αιώνα, όταν Έλληνες μετανάστες, κυρίως από την Μάνη, εγκαταστάθηκαν εκεί καθώς η κατάσταση για αυτούς στα μέρη τους είχε γίνει αφόρητη λόγω της τουρκοκρατίας. Τα σπίτια που έχτισαν ήταν από πέτρα, παρόμοια με αυτά της Μάνης και άλλων περιοχών της Ελλάδας. Αυτά με τα εσωτερικά μπαλκόνια οι ντόπιοι τα αποκαλούν Χιώτικα.
Το όνομα Αλάτσατα (τουρκικά: Alaçatı) το πήρε από τη συνήθεια που είχαν τότε οι ντόπιοι να αφαλατώνουν στις στέγες τους θαλασσινό νερό για να παράγουν αλάτι.
Το χωριό πρόκοψε και από τα τέλη του 18ου αιώνα γνώρισε ιδιαίτερη οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη και εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο σημαντικά αγροτικά κέντρα των μικρασιατικών παραλίων χάρη στην παραγωγή σταφίδας που έφευγε για εξαγωγή στην κεντρική Ευρώπη.
Ωστόσο συνέβησαν τα τραγικά γεγονότα του 1922 και η ανταλλαγή των πληθυσμών που ακολούθησε και το χωριό που μέχρι τότε είχε σχεδόν αμιγώς Ελληνικό πληθυσμό, ερήμωσε από Έλληνες. Έμειναν τα παλιά σπίτια τα οποία στις μέρες μας αναπαλαιώθηκαν και έδωσαν στα Αλάτσατα τη σημερινή εικόνα τους ως ένας από τους πιο γραφικούς οικισμούς στα Μικρασιάτικα παράλια.
Έμεινε και η εκκλησιά της Παναγίας, η Παναγία Αλατσατιανή, στο κέντρο του χωριού. Σήμερα είναι τζάμι ωστόσο μια φορά το χρόνο τελείται θεία λειτουργία. Πίσω από μια μεγάλη κουρτίνα βρίσκεται το εντυπωσιακό μαρμάρινο τέμπλο του 1874 που φιλοτεχνήθηκε από τον Τηνιακό μαρμαρά Ιωάννη Χαλαπά, πατέρα του περίφημου γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά. Ο ναός και το τέμπλο αναπαλαιώθηκαν το 2010 όταν το Υπουργείο Πολιτισμού της Τουρκίας τον ανακήρυξε ιστορικό μνημείο.
Σήμερα τα Αλάτσατα είναι ένας τουριστικός προορισμός πρώτης γραμμής, με πολλά μικρά ξενοδοχεία μέσα στον οικισμό και μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες πέριξ του οικισμού μπροστά στις παραλίες, καθώς και πολλές πανάκριβες θερινές κατοικίες.
Είναι πολύ φροντισμένος οικισμός, δηλαδή δεν βλέπεις σκουπιδάκι στο δρόμο, ενώ προσφέρει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες. Στη βόλτα σας θα εντυπωσιαστείτε από τα παλιά σπίτια με τις λουλουδιασμένες αυλές.

Info…
Στα Αλάτσατα πήγαμε με το τουριστικό γραφείο Athos Travel Center που αυτό το Πάσχα δρομολόγησε απευθείας πτήση τσάρτερ από τη Θεσσαλονίκη για τη Σμύρνη.

 

Subscribe
Ειδοποίηση για
guest

0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments