Κείμενο – φωτογραφίες: Νίκος Τριγκίδης

«Κάποτε σε ολόκληρη τη Γη υπήρχε μόνο μία θάλασσα, ο Υπερωκεανός, και μία μόνο μεγάλη ήπειρος η Παγγαία. Όλη η ήπειρος αυτή ήταν μία πεδιάδα. Ένα μόνο βουνό εξείχε, από το οποίο μπορούσες να βλέπεις όλη τη Γη από ψηλά, το Παγγαίο. Χρόνια μετά άρχισε η Υπερήπειρος αυτή να διαχωρίζεται στα κομμάτια τα οποία σήμερα γνωρίζουμε από τη γεωγραφία.» Βρισκόμαστε για ένα διάλειμμα στην πλατεία του χωριού Μεσορόπη. Ένας ηλικιωμένος κύριος εξιστορεί σε μία ομάδα επισκεπτών την ιστορία του τόπου. «;Και από που τα γνωρίζεις όλα αυτά;» ρωτάω προκλητικά τον κύριο. «Περπάτησε το βουνό, μου απαντάει, βλέπε και αφουγγράσου. Το βουνό από μόνο του θα σου διηγηθεί την ιστορία του“.
Συνεχίζουμε το πέρασμα μας από τα χωριά μέσα από προσεγμένους αμπελώνες, ηλιόσπορτα χωράφια, καπνοκαλλιέργιες. Στη Μουσθένη μας συνιστούν να φάμε, δεν πεινάμε. Η δίψα μας για νέες εικόνες είναι μεγαλύτερη, συνεχίζουμε το ταξίδι. Δωμάτια, Πυργοχωρι, Παναγιά, Χορτοκόπη, . .
Το χωριό Κηπιά μας επιφυλάσσει συναντήσεις με διάσημες προσωπικότητες τόσο από τον ελληνικό, όσο και απο τον διεθνή χώρο. Στις αίθουσες του Μουσείου κέρινων ομοιωμάτων εκτίθενται όλοι αυτοί που άφησαν χνάρια στη νεώτερη ιστορία, ο Ελύτης, η Μερκούρη, ο Θεοδωράκης, η Καρέζη, η Madonna, o Michael Jackson, κ.α.
Ξέχωρη είναι η επίσκεψη-προσκύνημα στο μοναστήρι της Υπαπαντής του Χριστού. Οι μοναχές μας καλωσορίζουν με ευγένεια, με ένα λουκούμι σε γεύση περγαμόντο και ένα ποτήρι δροσερό νερό. Έτσι είναι και η κουβέντα μαζί τους δροσερή και ευχάριστη. Αφήνοντας το πίσω ανηφορίζουμε για το Δασικό Χωριό. Η θέα του λεκανοπεδίου των Φιλίππων από το μπαλκόνι ξεπερνάει κάθε περιγραφή. Είναι από τις στιγμές που ψάχνεις για λόγια αλλά ο θαυμασμός που δέχονται τα μάτια, τα πνίγει. Ο οικοδεσπότης του Ξενώνα Λευτέρης Κοκκινίδης μας υποδέχεται ευχάριστα και αφού εκπληρώνει την παραγγελία, κάθεται κοντά μας και μας εξιστορεί τη γέννηση του Διόνυσου, πατέρας του οποίου ήταν ο Δίας και γενέτειρα του μια νύμφη από την πεδιάδα που απλώνεται στα μάτια μας, τα Νύσια πεδία.[Διόνυσος = Δίας + Νύσια]. Έτσι εξηγούνται οι πολυάριθμες απεικονίσεις της αρπαγής της Περσεφόνης από τα Νύσια Πεδία στους μακεδονικούς τάφους. Για τον Έρωτα του Ορφέα με την Ευρυδίκη. Είναι αυτός ο Έρωτας, που γέννησε την ποίηση και τη μουσική. Για την μάχη των Φιλίππων το 42 πΧ, εδώ όπου ο Μάρκος Αντώνιος με τον Οκταβιανό-Αύγουστο, εκδίκηθηκαν τη δολοφονία του Ιουλίου Καίσαρα. Για τους Φιλίππους, εκεί που ο Απόστολος Παύλος πρωτοπάτησε το πόδι του για να φέρει το μήνυμα του Χριστιανισμού στην Ευρώπη.
Ένας μικρός περίπατος από τον Ξενώνα οδηγεί σε μία σπηλιά από τα μεταλλεία που χάριζαν πλούτο σε ασήμι και χρυσό στο Βασιλιά Κάδμο από τη Φοινίκη και αργότερα στους βασιλείς της Μακεδονίας. Στον ξενώνα, εκτός τους χώρους εστιατόριου-ταβέρνας, διατίθενται δωμάτια διανυκτέρευσης, προετοιμάζεται σταύλος με άλογα για ιππασία, κλπ. Ιδανική αφετηρία για ορειβασία, πεζοπορία, διάφορες δραστηριότητες στο βουνό.
Το απόγευμα μας βρίσκει στη Μονή της Παναγιάς της Εικοσιφοίνισσας. Παίρνουμε μια ανάσα ανάπαυσης στον αυλόγυρο, πρωτού αρχίσει η λειτουργία του Εσπερινού. Η ψαλμωδία θυμίζει ορφικούς ύμνους στον Έρωτα και την ομορφιά της φύσης. ;Τι άλλο να είναι η θρησκεία; παρά μια ερωτική Ένωση με το μεγαλείο της Φύσης. Το κόσμημα αυτό που μας περιβάλλει.
Συμπληρώνουμε τον κύκλο με την άφιξή μας στην Αμφίπολη. Καινούργια ημέρα. Ιστορίες σκαμένες βαθιά μέσα στα χρόνια. Στο μουσείο εκθέματα από 5000 χρόνια πριν. Στις εκβολές του Στρυμόνα χτισμένη γνώρισε ανθρώπους από πολλούς λαούς. Θράκες, Αθηναίους, Σπαρτιάτες, Πέρσες, Μακεδόνες, Ρωμαίους. Έμποροι, ξυλουργοί, χρυσοθήρες, ιεραπόστολοι, στρατιώτες, ναύτες, ναύαρχοι, πειρατές, ληστές, διαβάτες περαστικοί. Πολυπόθητη, αγαπητή. Επίνειο των Μακεδόνων.
Από εδώ ξεκίνησε ο ναυτικός στόλος του Αλέξανδρου για την Ασία. Στα γυμναστήρια εδώ προετοίμαζαν τους στρατιώτες, εκείνους που μερικά χρόνια αργότερα θα έκαναν τον Αλέξανδρο Μεγάλο και θα τον λάτρευαν σαν Θεό. Σημάδια ζωγραφισμένα σε δάπεδα, σε τείχους, γλυπτά σε αγάλματα. Κάθομαι στο καφενεδάκι απέναντι από την είσοδο του Μουσείου και προσπαθώ να βάλω μια σειρά σε όλα. «Το λιοντάρι που βρίσκεται κάτω στον Στρυμόνα, η θέση του δεν είναι αυτή. Βλέπεις εκεί στο βάθος τους τάφους του Καστά; Επάνω από τον τάφο ήταν στημένο. Επιτύμβιο μνημείο». Είναι ο κύριος που είχα συναντήσει στη Μεσορόπη. Καθόταν με μια μικρή παρέα και συζητούσαν τα καθημερινά. «Ψάχνεις» μου λέει, «αυτός που ψάχνει, μαθαίνει. Κι αυτός που μαθαίνει αρχίζει να καταλαβαίνει. Το ταξίδι σου στο Παγγαίο δεν τελείωσε, θα ξανάρθεις. Ο πόθος σου να γνωρίσεις περισσότερα θα σε φέρει.»

 

 

guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments