Αν και κομμάτι της Γαλλίας, στην Κορσική δύσκολα θα δεις υψωμένες γαλλικές σημαίες, λόγω τη ιστορικής διαμάχης για ανεξαρτησία από τη Γαλλία. Θα δεις όμως αρκετές ελληνικές σημαίες. Αυτό συμβαίνει στο παραθαλάσσιο χωριό Καργκέζε (Cargèse) στη δυτική Κορσική, το οποίο ιδρύθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα από απογόνους Μανιατών μεταναστών.

Αποτελεί έναν από τους πιο ιδιαίτερους ελληνικούς θύλακες στη Μεσόγειο, καθώς οι κάτοικοί του διατηρούν μέχρι σήμερα ζωντανή τη μνήμη της καταγωγής τους, παρά τα όσα τράβηξαν στο πέρασμα των αιώνων από την συνεχή επιθετικότητα των κορσικανών. Και αυτό πάρα το ότι κατά την αρχαιότητα, από τους εποίκους της Κορσικής που διαμόρφωσαν την εξέλιξη του νησιού ήταν και αρχαίοι Έλληνες Φωκαείς.

 

• Η φυγή από τη Μάνη (1675): Περίπου 730-800 Μανιάτες, κυρίως από το Οίτυλο, επιβιβάστηκαν στο πλοίο Le Saveur («Ο Σωτήρας»). Έφυγαν για να γλιτώσουν από την οθωμανική καταπίεση, από την έλλειψη καλλιεργήσιμων εκτάσεων, αλλά και από μια αιματηρή τοπική βεντέτα.

• Η άφιξη στην Κορσική: Μετά από ένα σκληρό ταξίδι 90 ημερών, κατά το οποίο χάθηκαν πολλοί άνθρωποι, οι Γενουάτες (που τότε ήλεγχαν το νησί) τους παραχώρησαν γη στην περιοχή Παόμια της Κορσικής.

• Η ίδρυση του Καργκέζε: Οι ντόπιοι Κορσικανοί στράφηκαν εναντίον των Ελλήνων λόγω τοπικών συγκρούσεων με τη Γένοβα. Οι Μανιάτες ήταν με την Γένοβα με την οποία οι Κορσικανοί πολεμούσαν για ανεξαρτησία. Η οριστική λύση δόθηκε όταν η Κορσική πέρασε στη Γαλλία. Ο Γάλλος κυβερνήτης, Κόμης Μαρμπέφ, προστάτευσε τους Έλληνες και τους επέτρεψε να χτίσουν το σημερινό χωριό Καργκέζε γύρω στο 1774-1775, εκατό χρόνια μετά την άφιξη τους στην Κορσική.

 

Αν και η ελληνική γλώσσα δεν μιλιέται πια στην καθημερινότητα, πολλοί από τους περίπου 1.150 κατοίκους έχουν πλήρη συνείδηση των ελληνικών ριζών τους. Ο τελευταίος ελληνόφωνος κάτοικος του χωριού πέθανε το 1976, 300 χρόνια μετά που είχαν φτάσει οι Έλληνες άποικοι στο νησί. Σήμερα το χωριό είναι ένας όμορφος και ήσυχος τουριστικός προορισμός που βασίζεται στον θερινό τουρισμό.

• Το πιο διάσημο αξιοθέατο του Καργκέζε είναι οι δύο μεγάλες εκκλησίες του 19ου αιώνα, οι οποίες είναι χτισμένες η μία ακριβώς απέναντι από την άλλη, χωρισμένες από μια μικρή κοιλάδα με θέα το λιμάνι:

• Ο Άγιος Σπυρίδωνας (Ελληνική Εκκλησία): Χτίστηκε από τους Έλληνες απογόνους. Ανήκει στην Καθολική Εκκλησία αλλά ακολουθεί το Βυζαντινό (Ελληνοκαθολικό) τυπικό. Οι λειτουργίες γίνονται στα ελληνικά και φιλοξενεί εικόνες που έφεραν μαζί τους οι Μανιάτες από την Πελοπόννησο.

• Η Κοίμηση της Θεοτόκου (Λατινική Εκκλησία): Χτίστηκε από τους ντόπιους Κορσικανούς και ακολουθεί το Ρωμαϊκοκαθολικό τυπικό.

Το 1992 το Καργκέζε αδελφοποιήθηκε επίσημα με το Οίτυλο της Μάνης, επισφραγίζοντας τους ιστορικούς δεσμούς των δύο περιοχών.