Ας σταματήσει ο χρόνος για λίγο κάνοντας μια βόλτα στην Αλόννησο. Στο νησί εκείνο που σου θυμίζει πώς η ανεπιτήδευτη ομορφιά είναι εκεί και σε περιμένει να τη συναντήσεις.

Στην καταπράσινη όαση των Σποράδων, λοιπόν, το ραντεβού με την ομορφιά δεν θα σε απογοητεύσει ούτε στο ελάχιστο. Κάθε άλλο θα έλεγα. Θα σε μεταφέρει τόσο απλά μα συνάμα γοητευτικά σε ένα αυθεντικό σκηνικό. Κύριοι παρονομαστές του σκηνικού αυτού οι παραλίες με τα κρυστάλλινα, ενίοτε σμαραγδένια, νερά και η μικρή, αλλά κουκλίστικη χώρα.

Χαζεύοντας τη χώρα του νησιού, ή αλλιώς την παλιά Αλόννησο, από μακριά, καταλαβαίνεις πώς πρόκειται για ένα <<διαμαντάκι>> χτισμένο ψηλά, που θυμίζει άθελα του κάτι από Κυκλάδες. Και ήρθε η στιγμή να το ανακαλύψεις και από κοντά. Γιατί μόνο έτσι θα το γνωρίσεις ουσιαστικά. Σοκάκια γεμάτα χρώματα, αρώματα, φωνές και μουσικές σε οδηγούν σε όλα εκείνα που αναζητάς να βρεις… Στις ολάνθιστες μπουκαμβίλιες, στις θέες με φόντο τη θάλασσα, στις ανατολές, στα ηλιοβασιλέματα, στις τοπικές γεύσεις, στα μαγαζάκια με αισθητική, στην παρεΐστικη ατμόσφαιρα στις πλατείες. Και αφού τα βρίσκεις όλα αυτά, τα θαυμάζεις, τα φωτογραφίζεις, αλλά το πιο σημαντικό, τα χαράζεις σε νου και καρδιά για να τα κουβαλάς μαζί σου όπου κι αν είσαι.

Από το ραντεβού αυτό, δε θα μπορούσε να λείπει το ηλιοβασίλεμα. Λένε πώς το ηλιοβασίλεμα είναι συναίσθημα. Και έχουν δίκιο. Αυτό το συναίσθημα βιώνεις, λοιπόν, στην παραλία Τσουκάλια, στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού. Μια ήσυχη ομολογουμένως παραλία που κάνει ωστόσο <<κρότο>>, όταν ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια σου η δύση του ηλίου μέσα από το πρίσμα των βράχων της.

Όπως όλα τα ωραία, έτσι κι αυτό το ραντεβού κάποια στιγμή θα φτάσει στο τέλος του. Το μόνο βέβαιο και παρήγορο όμως είναι πώς είναι στο χέρι σου να το επαναπρογραμματίσεις, επιστρέφοντας στην ερωτεύσιμη γωνιά των Σποράδων με την πρώτη ευκαιρία.