Αγαπητοί συνάδελφοι,

Η αποχώρηση του Βύρων Θεολόγη, ενός εμβληματικού Προέδρου που υπηρέτησε την ΕΤΓΜΘ, είναι από μόνη της ένα σημαντικό γεγονός κυρίως όταν αυτός είχε μια πληθωρική παρουσία για περισσότερα από 30 χρόνια στο διοικητικό συμβούλιο αυτής, τα τελευταία 13 δε ώς Πρόεδρος.

Ποιος θα είναι αυτός ή αυτή που θα πάρει τη σκυτάλη και θα οδηγήσει ένα ιστορικό συνδικαλιστικό σωματείο όπως το δικό μας, στην επόμενη ημέρα;

Η αλήθεια είναι ότι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι φυσιολογικό να γεννώνται προσωπικές φιλοδοξίες από νυν και πρώην μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, αλλά και από τον οποιονδήποτε θεωρεί ότι αυτός θα είναι ο κατάλληλος για να βρεθεί στη θέση του Προέδρου.

Η δική μου άποψη είναι εντελώς διαφορετική και πηγάζει από το βασικό ερώτημα που ψάχνει απάντηση. Ποιος θα ήταν ο κατάλληλος για αυτή τη θέση. Θα έπρεπε λοιπόν πριν προτρέξουν κάποιοι να αυτοστεφθούν υποψήφιοι Πρόεδροι, να ξεκινήσει μια συζήτηση για το ποια χαρακτηριστικά θα πρέπει να έχει ο επόμενος Πρόεδρος με βάση την αντικειμενική ανάγκη του συνδικαλιστικού οργάνου μας, της ΕΤΓΜΘ, και την στρατηγική που πρέπει να ακολουθηθεί τα επόμενα χρόνια. Πρώτα λοιπόν να αποφασιστεί ο οδικός χάρτης, οι βασικοί στόχοι και το τελικό όραμα, και αμέσως μετά να καταλήξουμε, ποια χαρακτηριστικά ενός μελλοντικού Προέδρου θα είναι απαραίτητα για να υπηρετήσει αποτελεσματικά αυτό το όραμα.

Ο στόχος αυτής της ανοιχτής επιστολής μου είναι ακριβώς αυτός, να ενεργοποιήσει αυτή τη διαδικασία και γι’ αυτό θα ανοίξω εγώ αυτή τη συζήτηση λέγοντας απερίφραστα την άποψή μου, με πλήρη επίγνωση της αντιδημοφηλίας αυτής της άποψης, αλλά έχοντας καθαρή την συνείδησή μου ότι στέκομαι στο ύψος της περίστασης ως κοινωνικό ον που ενδιαφέρεται για το μέλλον έχοντας υπηρετήσει για 4 θητείες στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΤΓΜΘ.

Ο Πρόεδρος που θα ήθελα εγώ, θα πρέπει να είναι ένας ή μία που να μπορεί να εμπνεύσει και να συνθέσει απόψεις και στρατηγικές. Που να έχει αποδείξει το αγωνιστικό του σθένος και την αναλυτική του σκέψη, συνδυασμένα με την ευγένεια και το επίπεδο συμπεριφοράς που αρμόζει σε όλους μας.

Να βρίσκεται σε μια ηλικία που θα έχει την φυσική δύναμη να μπορεί να αντιπαρέρχεται τις επαγγελματικές υποχρεώσεις του και να αντιπροσωπεύει άοκνα την ΕΤΓΜΘ σε συναντήσεις και φόρουμ, σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα, σε ταξίδια στην Ελλάδα και το εξωτερικό προωθώντας την συνδεσιμότητα των επιχειρήσεων μας με τον υπόλοιπο κόσμο, παίρνοντας πρωτοβουλίες και ανοίγοντας νέους δρόμους.

Να έχει μια δημόσια εικόνα που να ανοίγει την ΕΤΓΜΘ σε όλους και να την καθιστά σημαντικό παράγοντα στα δρόμενα της Β. Ελλάδας με άποψη, δυναμισμό και σοβαρότητα.

Να γνωρίζει άπταιστα Αγγλικά και να έχει εμπειρία σε διεθνές επίπεδο ώστε να μπορεί να εκπροσωπεί αποτελεσματικά την ΕΤΓΜΘ στο εξωτερικό. Και φυσικά να μπορεί να προσελκύει χορηγίες και συνεργασίες που θα δώσουν την απαραίτητη οικονομική άνεση και ώθηση για την δημιουργία μιας Ένωσης που θα διαδραματίζει αποτελεσματικά το ρόλο της. Απαραίτητα δε θα πρέπει να έχει και επαφή με τις νέες τεχνολογίες και να μπορεί να τις παρακολουθήσει τα επόμενα 10 χρόνια βρίσκοντας απαντήσεις στις δύσκολες καταστάσεις που θα θέσει η τεχνίτη νοημοσύνη σε όλους μας.

Ξέρω ότι όλα αυτά που περιέγραψα είναι δύσκολο να τα βρούμε σε ένα πρόσωπο. Ίσως να είναι και αδύνατο. Πολλοί όμως από τους πρώην προέδρους είχαν κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά και ήταν σημαντικοί στην εποχή τους. Οι τελευταίοι που εγώ έζησα από κοντά, κατά σειρά, ο Μπαμίδης Παναγιώτης, ο αείμνηστος Δημήτρης Μαντούσης και ο Βύρων Θεολόγης είχαν όμως και ένα βασικό κοινό στοιχείο.

Έγιναν Προέδροι στην ακμή της καριέρας τους και όχι στη δύση της. Περίπου 50 με 52 ετών έχοντας την εμπειρία της δουλειάς και μια εξαιρετική επαγγελματική πορεία αλλά και την φυσική δύναμη να μπορούν να αντέξουν όλη την υποχρεωτικά απαιτητική συνδικαλιστική δράση. Όλοι τους λοιπόν μπήκαν στα 50+ και βγήκαν στα 60+ από αυτή τη θέση.

Η βάση που εγώ θέτω λοιπόν είναι καταρχήν αυτή. Με όλο το σεβασμό προς τους συναδέλφους άνω των 60 που θέλουν να βρίσκονται σε αυτή τη θέση. Η ανανέωση στην ΕΤΓΜΘ είναι απαραίτητη και δεν επιτυγχάνεται αν αντικατασταθεί ένας πρόεδρος που αποχωρεί στα 65 με έναν άλλο που είναι 62.

Ο Νέος Πρόεδρος θα πρέπει να έχει ορίζοντα 2 θητειών ( 6 ετών) ώστε να μπορεί να επιτελέσει το έργο του με την κατάλληλη άνεση χρόνου και πιθανόν αν είναι επιτυχημένος να κάνει και μια 3η θητεία.

Με όλο το σεβασμό λοιπόν σε όλους τους συναδέλφους, είναι ανεπίτρεπτο κατά την ταπεινή μου γνώμη, ακόμη και να το συζητά κάποιος που είναι ήδη συνταξιούχος ή πολύ κοντά, να επιθυμεί να γίνει Πρόεδρος της ΕΤΓΜΘ. Θα πρέπει να ξεπεράσουμε τις φιλίες και τις προσωπικές σχέσεις μας και να δούμε κατάματα την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι όσο πιο γερασμένο είναι ένα διοικητικό συμβούλιο τόσο πιο αδρανές και αναποτελεσματικό είναι.

Με βάση αυτά τα ηλικιακά χαρακτηριστικά, θα πρέπει να προχωρήσουμε και στα υπόλοιπα προσόντα που θα απαιτηθούν και περιέγραψα αναλυτικά πιο πάνω. Δυναμισμός, εξωστρέφεια, δημιουργική σκέψη, οργανωτική κουλτούρα , ρητορική δεινότητα, σύνθεση τάσεων και ιδεών με αρχές και σοβαρότητα.

Η άποψή μου αυτή ξεκινάει από τις βασικές αρχές που υπηρετούν το όραμα και την προοπτική.

Αν πραγματικά θέλουμε να δούμε το μέλλον και όχι να εξυπηρετήσουμε τις προσωπικές φιλοδοξίες κάποιων φίλων μας, θα πρέπει να επιλέξουμε κάποιον ή κάποια που θα έχει τις περισσότερες πιθανότητες να μας οδηγήσει στην επόμενη ημέρα και να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας νέας εποχής.

 

Με αγάπη προς την ΕΤΓΜΘ και σεβασμό σε όλους τους συναδέλφους