Στη Λισαβόνα, οι περισσότεροι από τους συρμούς του Μετρό κάνουν ένα δαιμονισμένο θόρυβο. Αν δεν είσαι συνηθισμένους τρομάζεις όταν εισέρχονται στο σταθμό.  Το εισιτήριο κοστίζει 1.80 και αν το βγάλεις πρώτη φορά πληρώνεις συν 50 λεπτά για το επαναφορτιζόμενο χάρτινο καρτελάκι.
Οι σταθμοί δεν προκαλούν καμιά εντύπωση με την καλαισθησία τους ούτε οι συρμοί, ενώ αναγγελίες δεν γίνονται ή αν γίνονται δεν ακούγονται από το θόρυβο.
Αν συγκριθεί με το Μετρό της Θεσσαλονίκης (σε σταθμούς και συρμούς, όχι διαδρομές) χάνει κατά κράτος… Της Θεσσαλονίκης είναι εξαιρετικό.
Σε εκείνο που δεν μπορούν με τίποτε να μας συναγωνιστούν οι Πορτογάλοι είναι στη γκρίνια και τη μιζέρια. Ένα και παραπάνω μήνα τώρα από τότε που ξεκίνησε το Μέτρο στη Θεσσαλονίκη και ακόμη ακούς απίστευτη γκρίνια από τους ξερόλες που έχουν άποψη για τα πάντα. Η ντόπια παραδημοσιογραφία περιμένει υπομονετικά να προκύψει κάποιο πρόβλημα στους συρμούς, τα εκδοτήρια, τα ασανσέρ κλπ για να γράψει τίτλους όπως Ντροπή, Αίσχος, Χάος στο Μετρό, Σκάνδαλο και άλλα παρόμοια, στοχεύοντας να ικανοποιήσει αυτούς με τις παρωχημένες ιδεοληψίες και αντιλήψεις…
Η αλήθεια είναι πως το Μετρό είναι ευλογία για την γερασμένη από υποδομές Θεσσαλονίκη. Δείχνει ένα πιο σύγχρονο πρόσωπο. Ανεβάζει το ηθικό και τη διάθεση των κατοίκων που χρόνια τώρα βλέπουν την πόλη τους να μένει πίσω…
Χιλιάδες άνθρωποι είδαν τη ζωή τους να αλλάζει. Ξεχάσαν που πάρκαραν το αυτοκίνητο τους, πότε το έβαλαν για τελευταία φορά καύσιμα, φτάνουν στη δουλειά τους ξεκούραστοι, ήρεμοι και προπάντων στην ώρα τους. Ωστόσο η γκρίνια, γκρίνια…